Biriktirmek benim için büyülü bir şey...Bugünlerde John Fowles'un "Koleksiyoncu"sunu okuyorum. Baş kadın karakter Miranda, kendisini kaçırmış olan kelebek koleksiyoncusu, donuk ve tutuk karakterli Fred'e (Ferdinand) biriktirmenin ölü, cansız ve yaşayan, akıp giden her şeye karşıt bir eylem olduğunu söyler. Sanatlarsa bunun tam karşısında durur. Özellikle resim. (Miranda genç bir resim öğrencisidir) Miranda'ya göre resim; yaşamakla, canlı olmakla, değişkenlikle ilgilidir. Fred'in çekmecelere hapsettiği ölü kelebeklerse durağan ve kıyıcıdır. Tabi Miranda'nın bütün bu fikirlerinde Fred'e karşı duyduğu öfkenin ve onun tarafından tıpkı ölü bir kelebek gibi tutsak edilmenin etkisi vardır.
Biriktirmek, benim bir şekilde her zaman yapmış olduğum bir şey. Geçmişte sevdiğim gazete eklerini, dergilerin sıralı sayılarını, kibrit kutularını (eskiden her otelin, cafe, pub veya restaurantın, mutlaka kendi isminin baskısının bulunduğu kibrit kutusu olurdu, şimdiyse bunu yapan epey azaldı), son yıllarda İngiliz duvar tabaklarını, porselen demlikleri, eski broşları ve yaka iğnelerini...
Biriktirmek çoğalan, gelişen ve nefes alan bir şey. İyi bir koleksiyoncu olduğum söylenemez, ben daha çok öğrenmekte olan bir biriktiriciyim. Ama koleksiyonculuğun ne demek olduğu, yapan için ne anlamlar taşıdığı üzerine düşünüyorum. Koleksiyona yeni eklenecek bir parçanın heyecanını, gelecek o tek parçanın bütüne katacağı şeyi, o bütünü dönüştürmesini hissediyorum. Bu kesinlikle durağan bir şey değil. Biriktirmek geçmişe ait değil, geçmişin bugünde yaşamaya devam etmesi. Dedim ya büyülü bir şey.
Bir şeyin toplanmasına emek veriliyorsa, ben de onun kapalı dolaplar, çekmeceler arkasında saklı tutulmasından yana değilim. Eğer biriktirilen şey sergilenmeye uygunsa tabi. Eviniz sizin mabedinizse, size ait olan, sizi yansıtacak her şeyin ortalıklarda görünmesi taraftarıyım. O ev ancak o zaman gerçekten sizin eviniz olur.
Aşağıda buna çok güzel örnekler var. Peki ya sizin koleksiyonlarınız veya koleksiyonculuğunuz? Böyle dolaplardan,çekmecelerden ve kuytulardan taşmış mı?
Collecting is magical...Todays I read John Fowles's "The Collector". The heroine Miranda who kidnapped by a butterfly collector, an icy man Fred (Ferdinand), says that collecting is a lifeless, dead and immutable thing. But the arts are the reverse of this. Especially painting. (Miranda is an art student). According to Miranda painting is about living, being alive and mutability. But Fred's dead butterflys detained in drawers are immutable and merciless. Certainly, these ideas bear on being hostage like a dead butterfly and feeling exasperation.
Always I collect something in any way. In the past, newspaper supplements that I like, some magazines, matchboxes (when every pubs, hotels and restaurants had their printed ones, but today this observance wanes), and in late years English transferware plates, porcelain teapots and vintage brooches...
Collecting is a thing that breathes, growing and expands. Actually, we cannot say that I'm a good collector. In fact I'm a learner of gathering. But I think about the meaning of being a collector and collecting. I can feel excitement of a new piece, the amazing value of that single piece that will add to the hole. I can feel the charm of the transformation of the whole with a little thing. And absolutely this is not an immutable thing. Collecting is not belonging to past. In Collecting "the past" continues living in "today". As I said, this is a magical thing!
If we take pains with collecting, I think our collections worth displaying. Of course if the collected pieces are appropriate to display. If our homes are our temples; things that belong to you and reflect you, must be in sight. This is the key to make a house your home.
There are some beautiful examples to display your collections. And how about your collections or your collecterness? Do they gush from cupboards, drawers and crannies like these?
Have a charming and great weekend!
xoxo
